Klankbord: Wat vind de korpsleiding?

Waarom besteed je een themanummer aan de bestrijding c.q. aanpak van één delictsoort, woninginbraak? Woninginbraken die lastig te voorkomen zijn en - eenmaal gepleegd-  een laag oplossingspercentage kennen? Het is in ieder geval niet om succes te delen. “Kijk eens hoe goed we zijn” dient plaats te maken voor “Kijk eens hoe goed we ons best doen”. Je best doen is echt iets anders dan ergens goed in zijn. De werkelijke reden voor dit themanummer heeft alles te maken met de enorme impact die een woninginbraak heeft op de mensen die het overkomt.

Een woninginbraak is, als je het meemaakt, een ernstig delict. In de volksmond wordt al snel gezegd, dat de verzekering de schade heeft vergoed. Who cares! Maar in werkelijkheid weten we dat een inbraak het gevoel van onveiligheid in je eigen woonomgeving vergroot. Ook de wetenschap dat de inbreker in de woning is geweest, geeft een vervelend gevoel. De privacy is aangetast. Daarnaast is het verlies van datgene wat gestolen is, niet altijd een eenvoudige verzekeringskwestie, maar is er sprake van emotionele verbondenheid, denk hierbij bijvoorbeeld aan geërfde sieraden. Er is dus alle reden om in te zoomen op de aanpak van woninginbraken.

Binnen het kennisdomein woninginbraak spreken wij over de drie ingrediënten: daders en hun mogelijkheden, slachtoffers en potentiële buit en ruimtelijke structuur. Het hoeft geen nader betoog dat Nederland een dicht bevolkt en rijk land is. Er valt veel te halen en je hoeft er niet ver voor te reizen. Hoewel met de opkomst van het mobiel banditisme, het reisaspect van ondergeschikt belang is geworden. Helemaal uit Roemenië naar Nederland komen, om een serie woninginbraken te plegen, is geen uitzondering meer.

Als politie sta je een beetje machteloos. Natuurlijk, we werken aan de weerbaarheid van burgers door ze goed te informeren over de beveiliging van het huis en buurt. Keurmerk veilig wonen en sociale controle zijn effectief in het voorkomen. Daarnaast verzamelt de politie zoveel mogelijk informatie als het kwaad al is geschied, maar wat van belang is om toekomstig erger te voorkomen. Buurtonderzoeken, veel aandacht aan een zo compleet mogelijke aangifte en forensisch onderzoek naar sporen van de dader zijn belangrijke zaken die we als politie kunnen doen. Misschien is dat laatste aspect nog wel de meest hoopgevende. Indien er door de inbreker DNA sporen zijn achtergelaten heeft de dader in wezen zijn/haar handtekening gezet onder de inbraak. Eenmaal gepakt en het DNA vastgesteld, dan weten we direct welke inbraken deze persoon ook op zijn geweten heeft. Hierdoor zal de pakkans aanzienlijk stijgen.

Leon Kuijs,
Korpschef Politie Brabant Zuid-Oost

• Naar boven