‘Mijn huisje-boompje-beestje zet ik niet meer op het spel’

Veroordeeld voor geweldsdelicten, en dan?

In 2007 werden bij de politie in Zuidoost-Brabant 3.106 mishandelingen geregistreerd. Voor de slachtoffers een ervaring met ontzettend veel impact. Over de gevolgen voor de daders wordt minder vaak gesproken. Ergun (25) is in het verleden twee keer veroordeeld voor een geweldsdelict. Terugkijkend naar wat hij heeft gedaan, kan Ergun maar een ding concluderen: “Kinderachtig en niet goed te praten.”

Eerste incident

In 2000 speelt het Nederlands elftal de halve finale van het Europees Kampioenschap voetbal. Nederland verliest de wedstrijd van Italië en de stemming in het centrum van een grote Brabantse stad is grimmig. “Ik was 16 jaar oud en had met vrienden voetbal gekeken”, vertelt Ergun. “Tegenover ons stond een peloton ME van de politie. Opeens rukten de ME’ers op en werd ik geslagen. Ik heb één ME’er toen mishandeld. Even later werd ik daarvoor aangehouden. Voor deze mishandeling heb ik toen een taakstraf gekregen.” Het tweede incident gebeurde in 2005.

 

 

Vechtpartij
Ergun is op stap met een groep vrienden. Eén van zijn vrienden zit in een rolstoel. Als ze samen naar de auto teruglopen, krijgt de groep ruzie met een stel cafébezoekers. Ergun: “Tegen die vriend in de rolstoel riepen ze dat hij maar op moest staan als hij durfde. Daar werd ik kwaad om en toen is er een vechtpartij ontstaan. Ook ik heb daarbij klappen uitgedeeld. Ook voor deze vechtpartij ben ik veroordeeld en heb ik een taakstraf gekregen.”

 

De taakstraf bestond voor Ergun beide keren uit het begeleiden van jongeren. Hij begeleidde hen met sporten. “Ik moest daarbij zorgen dat alles goed verliep. Op de jongens letten, zorgen dat het juiste materiaal er op tijd was, dat soort dingen.”

 

Foute vrienden

Een jongen van de straat. Dat was Ergun jaren geleden. De vrienden met wie hij omging waren zogenaamde ‘foute vrienden’. Allemaal waren ze wel eens in aanraking geweest met politie en justitie. Ergun dacht niet na over de gevolgen van zijn daden voor de slachtoffers of hun familieleden: “Ik was jong en dan denk je niet aan dat soort dingen. Ik dacht soms helemaal nergens over na. Ik was vooral bezig met mijn eigen status en vond mezelf erg stoer.

 

Als er ergens iets te doen was, dan ging ik daar naar toe. Dan dacht ik niet na of dat wel verstandig was. Als ik bijvoorbeeld zelf in de stad was en er was een vechtpartij aan de gang in een omliggend dorp, dan sprong ik op de fiets en ging ik er speciaal voor naar toe. Het maakte niet uit hoe ver het was.”

 

Veranderen

Ergun heeft geluk gehad, zo zegt hij zelf. Maar het was niet allemaal geluk. Zelf wilde hij ook echt veranderen. “Ik heb mijn leven weer op een rijtje kunnen krijgen. Dit komt voor een deel door mijn eigen motivatie, op eigen kracht, maar ook door hulp die ik heb gekregen van Bijzonder Jeugdwerk Brabant (BJB). Het zat als het ware wel in me om te veranderen, maar BJB heeft me in de goede richting geduwd. Bij BJB heb ik een vast aanspreekpunt bij wie ik altijd terecht kan.

 

Omdat dit steeds dezelfde persoon is durf ik ook alles te vertellen. Het voelt heel erg vertrouwd en dat is goed. Alles waar ik mee bezig ben kan ik met mijn begeleider bespreken.”

 

 

Bloed, zweet en tranen

Ergun werkt nu bij een groot transportbedrijf en zit in een leven van ‘huisje, boompje, beestje’, zoals hij het zelf noemt. Terugkijken doet hij liever niet meer. “Voor mij zijn deze incidenten een afgesloten hoofdstuk. Ik was toen een ander mens, het was een ander leven. Ik was kinderachtig bezig en dacht niet na over wat ik deed.” Is Ergun bang om in herhaling te vallen? “Ik heb teveel opgebouwd om kwijt te raken.

 

Alles wat ik nu heb, een baan, een vrouw, een kind, dat wil ik niet verliezen. Ik heb nu een eigen verantwoordelijkheid. Jarenlang investeren in mezelf, met bloed, zweet en tranen, dat ga ik niet op het spel zetten in vijf minuten.

 

Ik moet zorgen dat ik niet meer in de verkeerde kringen terecht kom.” Zijn huidige vrienden zijn trots op Ergun. Sommige vrienden zijn zelfs jaloers. “Ze zijn blij dat ik het licht heb gezien”, aldus Ergun.

 

Bijzonder Jeugdwerk Brabant (BJB)

BJB maakt zich sterk voor jongeren en gezinnen met problemen. De organisatie biedt veel verschillende hulpvormen aan. De jongeren, die met BJB in contact komen, zijn tussen de 12 en 23 jaar. Zij zijn vastgelopen in hun ontwikkeling door problemen thuis, op school, in hun werk of vrije tijd. Ook gezinnen kunnen bij Bijzonder Jeugdwerk Brabant terecht. De organisatie werkt vanuit 15 locaties in Helmond en Deurne. Meer informatie op www.bjbrabant.nl

 

Reclassering Nederland

Ergun kreeg voor zijn misdrijven taakstraffen opgelegd en belandde niet in de cel. Daders, die door de rechter veroordeeld worden voor een geweldsdelict en daarvoor een celstraf krijgen, worden begeleid door Stichting Reclassering Nederland. Reclassering biedt gedetineerden begeleiding en voorlichting, maar geeft ook gedragstrainingen.

 

Zo bestaat er een agressietraining die daders leert om risicovolle situaties te vermijden en veantwoordelijkheid te nemen voor hun daden. Daders leren ander gedrag aan om agressieve delicten te kunnen voorkomen. Ook voor plegers van huiselijk geweld bestaat een speciale gedragstraining. Meer informatie op www.reclassering.nl

 

Om privacyredenen is de naam van de hoofdpersoon in dit artikel gefingeerd.

• Naar boven