Radarcontrole en meetsystemen

In Nederland kan de politie de snelheid op verschillende manieren controleren. Speciaal voor snelheidscontroles is het radarsnelheidsapparaat ontworpen. Snelheidscontroles met radar kunnen op verschillende manieren plaatsvinden. Namelijk rijdend en stilstaand. Alleen de stilstaande radarcontroles worden door Verkeershandhaving Limburg toegepast. Dat kan gebeuren met behulp van flitspalen, stilstaande radarauto's of de verplaatsbare radar-/camera-installaties op statief.

Flitspalen
De flitspalen zijn vaste posten. Op basis van ongevallencijfers worden de flitspalen op plekken geplaatst waar de meeste of veel ongelukken gebeuren. Radar en camera worden hierbij in een vandalisme bestendige, roestvrijstalen buitenkast geplaatst. Deze buitenkast heeft een dubbele beplating, kogelwerend glas en veiligheidssloten. De buitenkast wordt geplaatst op een kantelpaal of een up-down paal om het verwisselen van de film en eventueel de camera-installatie te vergemakkelijken. Ze staan meestal langs de weg of in de middenberm. In de camera's passen filmhouders, goed voor 400 of 800 opnamen. Sommige flitspalen kunnen het verkeer in beide rijrichtingen tegelijk controleren en registreren zowel het aantal passanten als het aantal overtredingen. Een combinatie van rood lichtcontrole en snelheidscontrole is ook mogelijk.

Mobiele radar
Een andere manier bij snelheidsmeting is de radar en camera met flitser, geplaatst op een statief. Met behulp van een aparte accubox en een camera kan zeer eenvoudig een verkeerscontrole gehouden worden. In tien minuten is de statiefopstelling gereed.

Laserpistool
Het woord laser komt van de eerste letters van Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation (lichtversterking door stimuleerde stralingstransmissie). Lasers produceren een zeer smalle lichtbundel. Het laserpistool is een zeer nauwkeurige snelheidsmeting en maakt het mogelijk om op grote afstand (honderden meters) een snelheidsovertreding te constateren. 
 
Meetsysteem
Bij lasermeting wordt de lichtsnelheid (3000.000.000 m/s) gebruikt om de snelheid van een voertuig te meten. Bij de meting wordt een lichtimpuls naar het voertuig gezonden en weer terug ontvangen. De tijd die de lichtimpuls nodig heeft is afhankelijk van de afstand. Omdat de lichtsnelheid bekend is, kan de afstand tot het voertuig vastgesteld worden. Vervolgens wordt een tweede lichtimpuls naar het voertuig gezonden en weer terug ontvangen. Ook nu kan de afstand tot het voertuig vastgesteld worden. Bij een rijdend voertuig kan de afgelegde weg tussen de eerste en de tweede lichtimpuls op deze manier worden berekend. De tijd tussen de twee lichtimpulsen is een vaste instelling. Door de afgelegde weg te delen door de tijd kan de snelheid van het voertuig worden berekend. In formulevorm is dit snelheid (V) = afgelegde weg (S) : tijd (t). Voorbeeld: Een auto legt 100 meter af in 4 seconden. De snelheid is dan 100 : 4 = 25 m/s. Per uur wordt dat dan 25 x 3600 sec. ofwel 90 km per uur. Een lasermeting gebeurt uiteraard in een fractie van een seconde.

NMi
De radarapparatuur wordt jaarlijks geijkt door het Nederlands Meetinstituut in Delft (Nmi). Nmi is een onafhankelijke, internationaal erkende organisatie voor certificatie en kalibratie op het gebied van metrologie en technologie. Het instituut is aangewezen als het nationale standaardenlaboratorium en de wettelijke ijkinstelling. De organisatie wordt gevormd door een aantal werkmaatschappijen met elk een eigen werkgebied.

Voor het verrichten van snelheidscontroles voldoet de apparatuur in Nederland aan de Beschikking Verkeersmeetmiddelen Politie, die is opgesteld door de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken.

Flitslicht is niet gevaarlijk
Het gebruik van flitslicht bij het fotograferen van snelheidsovertreders is niet gevaarlijk. Het kan hoogstens worden gezien als oncomfortabel. Volgens het Instituut voor Zintuig Fysiologie in Soesterberg is het zeer onwaarschijnlijk dat een weggebruiker wordt verblind door flitslicht zoals dat door de politie bij snelheidsmeting wordt gebruikt. Hierbij schuift het instituut de volgende argumenten naar voren:

• De grote spreiding van de energie (licht) per vierkante meter in verhouding tot het betrekkelijke kleine oppervlak
• Het grote verlies over een lange afstand (ongeveer 25 meter)
• De tijdsfactor van het licht van de elektronenflitser is ten hoogste 1/10.000 seconde. Het menselijk oog (pupil) kan daarop onmogelijk reageren door verwijding of verkleining
• Het flitsen gebeurt in hoek van 15 tot 20 graden ten opzichte van de rijrichting van het voertuig

Het licht wordt bovendien door een filter blauw van kleur dat minder sterk opvalt. Verder wordt front flitsfotografie volledig geaccepteerd door het Nederlands Meetinstituut. De apparatuur die de politie gebruikt is voor de flitstoepassing goedgekeurd. (bron: o.a GATSO).

 

 

• Naar boven