Persoonlijke berichten

Van Stef en Tsjitske Waanders ontvingen wij het hierna opgenomen gedicht, geschreven door Tsjitske. Zij zijn de ouders van Arjen Waanders, zijn naam is opgenomen in de Tuin van Bezinning.

Arjen Waanders 25-12- 1975 - 23-07-2003

Het was winter toen je ging
De noordenwind blies adem rond
in wolkjes bevroren druppels.
Aan haarpunten sterren van bevroren mist.
Een mond vol sneeuw,
te snel gesmolten, smaak van niks,
van alles, verwachting van kindertijd.
In mijn ziel werd de zomer jubelend
Geboren toen je kwam die winter
en kantelde kleurrijk
het leven tot een feest.

Het was zomer toen je ging.
Traag hingen karpers hun zwarte ruggen
tegen het wateroppervlak te warmen aan de gouden zon.
De koelte onder bomen hechtte zich
tintelend aan mijn verhitte huid.
Languit liggend in het gras,
turend in de hoge lucht,
dreef ik weg in witte wolken.
In mijn ziel werd het plotsklaps winter
toen je ging die zomer en kantelde
alle licht in donker.

De wind blies vastberaden
warmte uit mij weg, omkleedde me
met ijzigheid toen ik jou wist
opgenomen in tijdloosheid.
Ik, gevat in tijd, zal altijd
op zoek zijn naar jou,
van wie ik onuitsprekelijk veel houd.
Jij kind, mijn toekomst van herinnering.

Uit: De dood en de jongen,
monument voor mijn gestorven zoon
Uitgeverij Ten Have