Werken met wijkteams

Met het werken in wijkteams kiest de politie bewust voor een betere aansluiting op de problemen die bewoners ervaren. Contacten met de buurt worden verstevigd en klachten krijgen de aandacht en de aanpak die ze verdienen. Dat is goed voor herkenbaarheid van het korps. In de basiseenheid Maastricht-Oost kunnen ze daar over meepraten. Een dagje op stap met een team bij een controle-actie.

‘Door de wijk eens per maand blauw te kleuren, laten we buurtbewoners zien dat het ons menens is de overlast van drugsrunners terug te dringen en het veiligheidsgevoel te vergroten,’ zegt inspecteur Pie van de basiseenheid Maastricht-Oost.
Het is een koude namiddag als we op de drukke Scharnerweg in Maastricht staan, ter hoogte van een koffieshop, en zien hoe agenten van het team van Pie bij een verkeerscontrole verdachte auto’s naar de kant dirigeren. Met zijn rijzige postuur en meer dan dertig jaar ervaring straalt hij een natuurlijke autoriteit uit. Hij geeft teamleden de kentekens door van een Golfje en een Peugeot die net een zijstraat zijn ingereden. De bestuurders zijn vermoedelijk drugsrunners, op zoek naar klanten die ze naar een adres kunnen brengen waar gescoord kan worden.Tegelijkertijd zijn ook agenten van het team met controles actief bij stadion De Geusselt, een andere favoriete ontmoetingsplaats voor drugsrunners en hun klanten.

‘Drugsrunners uit de Randstad, veelal Noord-Afrikanen’, legt Pie uit, ‘zie je nu ook steeds meer in de wijk Oostermaas-Wittevrouwenveld, makkelijk bereikbaar via de A2. Je herkent ze aan bepaalde type autootjes en hun agressieve rijgedrag. Daarbij is er ook parkeeroverlast en andere vervuiling van de omgeving. Dat voelt onveilig. Daarom zijn we hier regelmatig nadrukkelijk aanwezig. En het werkt. De buurt wéét inmiddels dat we van hun probleem serieus werk maken. Zo is ook het aantal inbraken in de wijk drastisch afgenomen en zijn verdachte panden gesloten. Als politie worden we herkend in de wijk.’

Vertrouwensband scheppen
Met die laatste opmerking raakt Pie kernachtig de doelstelling van de nieuwe aanpak in de politieregio Limburg Zuid om teams voortaan wijkgericht te laten opereren. Een wijkteam is verantwoordelijk voor zijn eigen wijk. Elke agent krijgt een zo breed mogelijk takenpakket. Hij staat in nauw contact met de wijkagent, die weer de spil is in een netwerk van informatie-uitwisseling via buurtraad, maatschappelijke organisaties, woningcorporaties. En dat allemaal met als doel de politie dichter bij de burger te brengen.
‘Oftewel: er als politie ook zijn als de burger ons nodig heeft en zichtbaar maken wat we voor hem doen,’ onderstreept Frans, chef van de basiseenheid Maastricht-Oost. ‘Als je noodhulp doet, werk je in heel Maastricht. Maar als je, zoals nu aan het ontstaan is, je eigen wijk hebt, dan voel je je ook verantwoordelijk voor dat gebied. Er ontstaat een vertrouwensband met de bewoners. Ze spreken de agent makkelijker aan. Hij wordt meteen herkend. Het teamlid heeft meer tijd om zich in de problemen van zo’n buurt te verdiepen en kan ze naar eigen inzicht aanpakken.’
Frans merkt ook dat agenten het waarderen als je ze niet steeds van boven hoeft aan te sturen.
‘Op de teamdagen die we tot nu hebben gehouden, bespeur ik veel enthousiasme en bereidheid tot eigen initiatief. En de wijkagent? Die had vroeger geen agenten die met hem samen het werk konden doen. Die zijn er nu wel. Hij kan eindelijk dingen aan ze kwijt.’

Preventief bezig
‘Wat mij vooral bevalt aan het werken in teams, ook al staat het nog in de kinderschoenen,’ zegt hoofdagent Dennis, ‘is de verantwoordelijkheid die je krijgt om zelf op dingen te letten en samen met de wijkagent, die als een soort buurtregisseur optreedt, ook de informatie op de goede plek neer te leggen. Het is duidelijk wat je aan het doen bent en dat bevalt me.’
Zijn collega Remy: ‘Met het teamconcept in de wijk ben je preventiever bezig, bijvoorbeeld daar waar het de drugsoverlast betreft. Door verbaliserend optreden kun je veroorzakers van overlast ontmoedigen. Bepaalde mensen pik je er ook sneller uit als je langer in zo’n buurt opereert. En dankzij het samenspel met bewoners en het Joint Hit Team zijn er hier het afgelopen half jaar meer aanhoudingen verricht. Maar evengoed raak je ook vertrouwd met de verschillende culturen die in zo’n wijk bij elkaar wonen.
De druk van de burger op de politie om sneller en harder op te treden neemt toe. ‘De burger denkt vaak dat wij veel meer mogen dan we doen. Dan moet je vriendelijk uitleggen dat er voor ons ook spelregels en wetten gelden. En dat wij soms ook tolerant moeten zijn.’

75 bekeuringen
Op de Scharnerweg hebben inspecteur Pie en zijn teamleden tijdens hun controleactie inmiddels de zoveelste automobilist naar zijn papieren gevraagd. ‘Wanneer gemeentelijk toezicht aan een dergelijke actie meewerkt’, aldus Pie, ‘hebben we wel dertig man hier rondlopen. Vandaag doen we het met een kleinere groep.’
Aan het eind van de dag zijn 150 voertuigen gecontroleerd, 75 bekeuringen uitgedeeld en is 340 euro aan nog openstaande boetes geïnd. Zelf knapt Pie wel op van wat hij ‘een dagje op werkvloer rondlopen’ noemt. ‘Ik ben niet het type dat op een bepaald punt van zijn loopbaan alleen maar achter het bureau wil zitten.’
Pie wil overigens niet de indruk wekken dat het team in Oostermaas alle dagen alleen gefocussed is op de overlast van types die iets met drugs van doen hebben. Er gebeurt wel meer in de micro-samenleving die ‘buurt’ heet. Zoals geweld, binnenshuis als buitenhuis, maar ook de niet zo direct opvallende kwesties krijgen aandacht. Zoals de woonwagenbewoner die hier in de buurt woont. Een jongeman die onder de armoedegrens leeft en inbraken heeft gepleegd. Heeft hij van huis uit meegekregen. Met andere partners in ons netwerk proberen we hem in een begeleidingstraject te krijgen. Zodat hij wat meer op het rechte pad blijft, lijn in zijn leven krijgt. Ook dát is wijkgericht werken.’

 

 

• Naar boven