De aangiftes van internetoplichting worden verwerkt en beoordeeld door het LMIO (Landelijk Meldpunt Internet Oplichting). Dit is een afdeling binnen de politie. Daarnaast kan het LMIO ook ondersteuning bieden bij opsporingsonderzoeken op het gebied van online handelsfraude (aan- en verkoopfraude). Het LMIO heeft geen publieksfunctie en staat daarom niet rechtstreeks in contact met de burger. Het LMIO is wel bereikbaar voor politiemedewerkers.
Bent u slachtoffer van ‘aan- of verkoopfraude’ of ‘vriend-in-noodfraude’, dan kunt u bij uw bank de naam-, adres, - en woonplaatsgegevens van de vermoedelijke oplichter opvragen. Dat kan alleen als het een Nederlands bankrekeningnummer betreft (beginnend met ‘NL’). Voorwaarde is dat het slachtoffer aangifte doet bij de politie én, als het gaat om ‘aan- of verkoopfraude’, en dat er al meerdere keren aangifte is gedaan tegen de betreffende rekeninghouder. Dat is te controleren via Check de (ver)koper.

De Consumentenbond en de Betaalvereniging, hebben duidelijk uitgelegd welke stappen u kunt nemen om deze gegevens te verkrijgen én wat u daar vervolgens mee kunt doen.
Als u vindt dat u benadeeld bent door een webwinkel, doe dan niet alleen aangifte, maar meld het ook bij Consuwijzer. Dat is het consumentenloket van de Autoriteit Consument & Markt (ACM). Dit loket ziet erop toe dat bedrijven eerlijk concurreren en beschermt uw belangen als consumenten. Bij de ACM kunt u praktisch advies krijgen over uw rechten en nagaan of het aanbod van de webwinkel aan de regels voldeed.

Aan- en verkoopfraude (internetoplichting)

Delen: